تاریخچه لوازمالتحریر فانتزی: از ابزار جدی تا رفیقای بامزه!
قبول کنید یا نه، یه زمانی لوازمالتحریر فقط یه سری وسیله خشک و جدی بودن. یعنی یه خودکار بود که فقط مینوشت، یه دفتر بود که فقط توش مشق مینوشتی! خبری از رنگ و لعاب و طرحهای دلبر نبود که نبود. اما یهو چی شد که اینا شدن رفیقای بامزه و جذاب ما؟ بیاین یه گشتی تو تاریخ بزنیم تا ببینیم این داستان از کجا شروع شد.
از سنگ و قلم پر تا مداد و خودکار: اون روزای جدی!
قدیما، خیلی قدیما، آدمیزاد برای اینکه یادش نره چی به چیه و چه خبره، روی سنگ و لوح گلی و پوست حیوونا خطخطی میکرد. بعدش چینیهای باهوش کاغذ رو آوردن وسط، بعدم اروپاییها قلمهای پر رو اختراع کردن که باهاش جوهر رو روی کاغذ پخش کنن. انصافاً تو اون دوران، بیشتر به این فکر بودن که چطوری بشه نوشت، نه اینکه خوشگل باشه یا روش عکس یونیکورن باشه!
کمکم قلمهای فلزی اومدن و بعدشم مدادهای گرافیتی که خیلی کار رو راحت کردن. اینا دیگه یه کم شکل و شمایل پیدا کردن، ولی هنوزم خیلی جدی و شبیه ابزار بودن. مثلاً یه خودنویس خوشگل بود، ولی خب بازم بیشتر یه وسیله لوکس محسوب میشد تا یه چیز فانتزی و کیوت.
شروع شیطنت: کمکم رنگ و لعاب به خودشون گرفتن!
وقتی کارخونهها راه افتادن و تولید انبوه شد، لوازمالتحریر هم جون گرفتن. دیگه فقط یه مداد مشکی نبود، مدادهای رنگی اومدن، خودکارها رنگارنگ شدن و کمکم یه ذره از اون حالت جدیشون فاصله گرفتن.
اما نقطه عطف این شیطنت و فانتزی شدن، برمیگرده به ژاپن و فرهنگ “کاواایی” (Kawaii). یعنی چی؟ یعنی “بامزه و دوستداشتنی”. ژاپنیها نشون دادن که میشه هر چیزی رو بامزه کرد، حتی یه پاککن! اینجا بود که برندهایی مثل سانریو (Sanrio) با شخصیتهایی مثل هلو کیتی (Hello Kitty) اومدن و کلاً بازی رو عوض کردن. دیگه پاککن فقط پاککن نبود، یه گربه بامزه بود که پاک میکرد! دفتر فقط دفتر نبود، یه دنیا از طرحهای کارتونی و رنگارنگ بود. یهو دیدی همه بچهها دنبال دفتر هلو کیتی و خودکار یونیکورن بودن!
دنیای رنگارنگ امروز: از بچه تا بزرگسال!
از اون موقع به بعد، دیگه هیچچی مثل قبل نشد. کارتونها، فیلمها و حتی بازیهای ویدیویی شدن منبع الهام برای هزاران طرح و مدل جدید. هر چی فکرشو کنی، فانتزیشو ساختن: از خودکارهای ژلهای و هایلایترهای پاستلی با بوی میوه بگیر تا واشی تیپهای ریزهمیزه و استیکرهای جورنالینگ که دیگه آدم دلش نمیاد بچسبونه از بس خوشگلن!
حالا فقط بچهها نیستن که عاشق لوازمالتحریر فانتزیان. بزرگترا هم کیف میکنن با یه دفتر فانتزی برنامهریزی کنن یا با یه خودکار کیوت یادداشت بردارن. اصلاً یه جورایی اینا شدن راهی برای نشون دادن شخصیتمون، یه گوشه از میز کارمون که رنگی رنگیه و حالمون رو خوب میکنه. انگار این وسایل کوچولو بهمون میگن: “هی! زندگی فقط کار و سختی نیست، بیا یه کم رنگ بپاشیم بهش!”
خلاصه اینکه: لوازمالتحریر فانتزی از اون ابزارهای جدی و خشک قدیمی، تبدیل شدن به رفیقای بامزه و الهامبخش زندگی روزمره ما. اگه شما هم مثل ما عاشق این دنیای رنگیرنگیاید، بگید ببینم کدوم یکی از این رفیقای فانتزی رو بیشتر از همه دوست دارید و چرا؟ 😉